読み物第13課――日本語をどのように始めたか

Lesestykke kapittel 13: Hvordan jeg begynte med japansk.

さて、一九四○年、大学3年生になって、私は正式に中国語の勉強を大学ですることに決めた。
Vel, i 1940 ble jeg tredjeårsstudent på universitetet, og jeg valgte å starte offisielt å studere kinesisk på universitetet.

当時は今と違って、中国語や日本語を学ぶ人は極めて少なく、その大半は中年
婦人だった。
Den gangen, til forskjell fra nå så var det ekstremt få som lærte japansk og kinesisk, og brorparten av disse var middelaldrende koner.

なぜそうなのか、今でもよく分からないけれど、多分ニューヨークで一番暇な人たちということだったかもしれない。
Hvorfor det var sånn vet jeg ikke heller nå, men man kan kansje si det sånn at det var de som hadde mest fri tid i New York.

授業はいかにものんびりしたもので、一文一文ゆっくりと読み、先生は下手な字でそれを黒板に書き、私達は同じようにノートに写した。
Timene var virkelig avslappede, vi leste sakte hvert og et ord, læreren skrev dem opp på tavla med dårlige tegn, og vi kopierte noe lignende ned i notatbøkene våre.

大した進歩も認められなかったものの、一方で、毎日のように季君と一緒に昼食を食べ、彼から今度は唐時代の詩の説明を受けたりしました。
Selv om vi ikke så noen viktige fremskritt, så spiste jeg på den andre siden Lunch sammen med Lee og mottok blant annet forklaringer av historier fra tangdynastiet.

そんあある日、大学の図書館で中国語の自習をしていると、見知らぬアメリカ人の大学院生がやってきた。
Så, en dag, da jeg satt og studerte for meg selv i bibloteket på universitetet, så kom en amerikansk masterstudent som jeg ikke kjente, bort til meg.

「あなたは毎日のように中華料理を食べているそうですが、今晩、私と一緒に食べて下さいませんか」と誘われた。
Han inviterte meg [ved å si] "Det virker som om du eter kinamat nesten hver dag, du har ikke lyst til å spise sammen med meg i kveld?"

その頃、私は金がなく、昼の中華料理屋で、三十セントと三十五セントの定食のうち、せいぜい月に一度か二度高いのにありつければおいほうだった。
På denne tida hadde jeg ikke penger, og de få gangene jeg kunne velge én av de dyre settene én til to ganger i måneden, var av de gode.

そんあ具合だったし、面白そうな人なので、私は喜んで誘いに応じることにした。
På grunn av disse forholdene, og siden han virket som en interresant person, sa jeg gladelig ja til invitasjonen.

で、ご馳走になりながらこの人の話を聞いていると、彼は五年間も日本や台湾日本にいたのに周囲に英語のできる人がいつもいて、とうとう日本語を覚えられなかった。
Så, mens jeg ble spandert på og hørte på historien hans, så fikk jeg høre at selv om han hadde vært hele 5 år i Japan og Taiwan, så hadde han nå, siden han nå hele tiden var omringet av personer som snakket engelsk og så kunne han ikke lenger huske noe av japansken.

片言しか話せない。
Han kunne bare snakke gebrokkent.

そこで彼が言うには、自分には山に別荘があるから、そこへ日本人の家庭教師を招いて、日本語を勉強してみたいと思う、一人だとサボるだろうし、二三人で励まし合いながら学んでみないか、と私にも日本語を勧めてきた。
Så sa han at tenkte at siden han hadde en egen hytte i fjellet, så kunne de invitere en japansk lærer, og prøve å studere japansk, han mente også at dersom man var en blir det for lett å skulke, og at det var beste om vi kunne gå sammen en par tre personer og lære sammen, og ta vare på hverandre, han rådet meg også til å bli med på japansken.

私にはまだ例の半日感情があったが、それよりも恥ずかしながら、まず山へ行って人並ながら生活をしたいという欲望のほうが強かった。
Jeg hadde også de vanlige antijapanske tankene, men mer enn det hadde jeg selv om det var flaut sterkere lengsel etter å dra til fjellet, og leve ett liv som en vanlig person.

その一年の夏、私たちはアメリカの合衆国南部ノースカロライナの山のほうへ行ったのである。
Dette årets sommer ble det til at vi gikk til en hytte i en sørlig del av den amerikanske delstaten North Karolina.

別荘に着いてみると、家庭教師は既に来ていて、果樹園で果物を折っていた。
Når vi kom fram til hytta, så vi at læreren hadde kommet i forvegen, og sto i frukthagen og plukket frukt.

彼は何も説明をせずに、 その果物を指さして、いきなり、「サクランボ」とい言った。
Uten å forklare noe så pekte han på frukten og så plutselig "Sakuranbo" (kirsebær)

私が最初に覚えた記念すべき日本語は、"サクランボ"だったわけである。
Så det ble til at det førstet minnet som jeg hadde av japansk jeg måtte lære var "sakuranbo".

"サクラ"から始める人はかなりいるだろうけれど、まず"サクランボ"というのは珍しいのでわないか。
Det er mange personer som begynner med "sakura" men personer som starter med "sakuranbo" må da vel være sjeldent.

私たちが使ったテキストは、日本の小学校一年生の教科書だった。
Tekstene vi brukte var en lærebok som var fra en japansk førsteklasse på barneskolen.

まあ、小学校一年生としてはかなり面白い中身だったと思うが、それにしても私はもう小学一年生とはかなりとしが違っていたし、趣味も異なっていた。
Vel, til å være en bok for barneskolens førsteklasse så synes jeg at den hadde et ganske interresant innhold, allikevel så er det på grunn av aldersforskjellen mellom meg og en barneskoleførsteklassing sånn at hobbyene også er helt forskjellige.

しかし、ほかに教科書といっても、アメリカ人のために作られた日本語読本は、私の知っている限全くない。
Men, selv om jeg sier lærebok, så fantes det så vidt jeg vet overhodet ikke noen japansk tekstbok som var laget med tanke på amerikanere.

第一ページは例の、"サイタサイタサクラガサイタ"。
Et eksempel fra første side er "saita saita sakura ga saita" (blomstrer blomstrer, sakuraen blomstrer)

ほかに修身の読本もあって、"サイタサイタ"に比べば多少面白かったが、その道徳観は私のそれとは大いに矛盾していた。
Vi hadde også i tillegg en lesebok om moralsk opplæring, sammenlignet med "saita saita" så var det litt mer interresant, men den var veldig i mot mitt syn på moral.

とにかく、日本語は中国語より何倍も難しかった。
Forresten, japansk var mange ganger vanskligere enn kinesisk.

それでも私は、その難解さ自体に興味を感じ、日本語を克服しようと一所懸命勉強した。
Til tross for dette, så var jeg selv interresert i denne vanskeligheten, og studerte så hardt jeg kunne for å overkomme japansken.

家庭教師は猪股忠君という人で、彼はアメリカ生まれだったが、小さい時に家族ともども日本へ帰り、十七、八歳で再びアメリカへ戻ったそうだ。
Læreren var en person ved navn Inomata Tadashi, og jeg hørte fra ham at han var født i statene, men når han var liten dro han sammen med familien sin tilbake til japan, når han var 17- 18 år så kom han tilbake til statene.

国籍上はアメリカ人でも、英語はほとんどできなかったわけで、 それがかえって日本語を習う上では良かったようだ。
Selv om statsborgerskapet hans var amerikansk, så klarte han nesten ikke noe engelsk, i motsetning til dette, så gjorde dette at det var lettere å lære japansk.

しかし山荘にいた二ヶ月ほどの間に、山荘の主と他の二人の生徒はあきらめて脱落してしまい、最後間で頑張ったのは私だけだったのである。
Men I på den to måneders perioden vi var i fjellhytta, så ga fjellhyttas eier og de to andre elevene opp, og strøk desverre, til slutt så var det bare meg som var igjen og gjorde mitt beste.