曇の糸

Edderkoppentråden

I

ある日のことございます。
Det var en gang.

お釈迦様は極楽のはす池のふち、一人でぶらぶらお歩きになっているらっしゃいました。
Buddha rusler alene rundt paradisets lotustjern.

池の中に咲いているはすの花は、みんな玉のように真っ白で、その真ん中にいる金色のずいからは、なんともいえないようにおいが、たえまなくあたりへあふれております。
Fra de gullfargede pistillene som er midt inne i de perlelignende kritthvite lotusblostene som blomstrer i tjernet, så flommer det uten stopp en ubeskrivelig god lukt utover det runtomliggende området.

極楽は、ちょうど朝なのでございましょう。
La oss si at det akkurat var blitt morgen i paradis.

やがてお釈迦様はその池のふちにおたたずみになって、水の面をおおっているはすの葉のあいだから、ふと下のようすをごらんになりました。
Så stoppet Buddha langs kanten av tjernet, og i nærheten av der lotusbladene vevde seg over vannoverflaten så kikket han tilfeldigvis ned på tilstanden.

この極楽のはす池の下は、ちょうど地獄の底で、にあたっておりますから、水晶のような水をすきとおして、三途の河や針の山の景色が、ちょうどのぞき眼鏡を見るように、はっきりと見えるのでございます。
Siden dette paradistjernets bund tilsvarte helvetes dyp, så kunne Buddha se utsikten over Sanzuelven og nålefjellet, igjennom det krystallklare gjennomsiktige vannet, som om han brukte et hydroskop.

すると、その地獄の底に、健陀多という男が一人、ほかの犯罪とい一緒にうごめいている姿が、お目にとまりました。
Deretter stoppet øynene hans på en gutt ved navn Kandatas skikkelse på dypet av helvetet, der han ormelignende kravlet sammen med de andre kriminelle.

この健陀多という男は、人を殺したり家に火をつけたり、色々悪事を働いた大泥棒でございますが、それでもたった一つ、よいことを致した覚えがございます。
Denne gutten ved navn Kandata hadde drept folk, satt hus i flammer, og vært en stortjuv som jobbet med mange forskjellige onde gjerninger, men på tross av dette, så var det én god tanke som fortsatt var i minnet hans.

ともうしますのは、あるときこの男が深い林の中を通りますと、小さいな曇が一匹、道ばたをはってゆくのが見えました。
Så, en gang så passerte denne gutten igjennom en dyp skog, og han så at en liten edderkopp kravlet langs vegkanten.

そこで健陀多は早速足をあげて、踏み殺そうと致しましたが、「いや、いや、これも小さいながら、命のあるものに違いない。その命をむやみにとるということは、いくらなんでもかわいそうだ。」と、こう急に思い返して、とうとうその曇を殺さずに助けてやったからでございます。
Da løftet kandata raskt på foten, for å trampe livet ut av den, men tankene endret seg fort til: "Nei, nei, selv om dette er lite, så er det ikke noe tvil om at det er et liv. Det å ta dette uten å tenke seg om er uansett hva man sier patetisk.", og til slutt ble det til at han uten å drepe edderkoppen reddet den istedet.

お釈迦様は地獄のようすをごらんになりながら、この健陀多には曇を助けたことがあるのをお思い出しになりました。
Mens Buddha så ned på helvetets tilstand, så kom dette minnet om når Kandata reddet edderkoppen.

そうしてそれだけのよいことをした報いには、できるなら、この男を地獄から救い出してやろうとをお考えになりました。
Han tenkte det at som en premie for denne éne gode tingen han hadde gjort, så skulle han om han kunne, redde ham ut av helvetet.

幸い、そばを見ますと、ひすいのような色をしたはすの葉の上に、極楽の曇が一匹、美しい銀色の糸をかけております。
Glad så så han rundt seg, og så en paradisedderkopp som lykkelig spant en vakker sølvfarget tråd, oppå et jadegrønt lotusblad.

お釈迦様はその曇の糸をそっとを手にお取りになって、玉のような白いはすのあいだから、はるか下にある地獄の底へ、まっすぐにそれをお下ろしなさいました。
Buddha tok denne tråden forsiktig opp i hånden, og fra imellom de perlehvite lotusblomseten, så senkte han den langt rett ned i helvetets dyp.

II

こちらは地獄の底の血の池で、ほかの罪人と一緒に、浮いたり沈んだりしていた健陀多で、ございます。
Her i helvetesdypets blodselv, så stiger og synker Kandata sammen med de andre kriminelle/synderene.

何しろどちらを見ても、真っ暗で、たまにその暗闇からぼんやり浮き上がっているものがあると思いますと、それはおそろしい針の山の針が光るのでございますから、その心ぼそさといったらございません。
Uansett hvor de så, så var det eneste man følte at man kunne se av og til i bekmørket, når man fløt til overflaten var de glimtende nålene fra det forferdelige nålefjellet, denne håpløsheten kunne ikke beskrives.

その上あたりは墓のようにしんとしずにまりかえって、たまに聞こえるものといっては、ただ罪人がつくかすかなため息ばかりでございます。
Mer enn dette, så kunne man kontrastert med stillheten som i graven, av og til høre de svake stønnene fra de andre kriminelle.

これはここへ落ちてくるほどの人間は、もうさまざまな地獄の責め苦人間つかれはてて、泣き声を出す力さえなくなっているのでございましょう。
Dette var for personer som hadde klart å falle allerede hit, de var så slitne av helvetets tortur at de ikke en gang hadde styrke til å slippe ut sine hulk.

ですからさすが大泥棒の健陀多も、やはり血の池の血にむせびながら、まるで死にかかった蛙のように、ただもがいてばかりおりました。
Derfor, som man forventer seg av den store innbruddstyven, så kjemper han som en døende frosk mens han kveles i blodtjernets blod.

ところがある時のことでございます。
Det var på denne tida.

何気なく健陀多が頭をあげて、血の池の空を眺めますと、そのひっそりとした闇の中を、遠い遠い天上から、銀色の曇の糸が、まるで人目にかかるのをおそれるように、一筋細く光りながら、するすると自分の上へたれて参るのではございませんか。
Uten å tenke over det så løftet Kandata hodet sitt, og når han kikket på himmelen over blodstjernet, så så han fjernt fjernt der oppe fra himmelen så så han at den lange tråden nesten så ut til å være redd for å bli sett mykt senket seg, var det ikke sånn at den var på vei rett mot ham?

健陀多はこれを見ると、思わず手をうって喜びました。
Når kandata så dette slo han uten å tenke over det glad ut med hendene sine.

この糸にすがり付いて、どこまでものぼってゆけば、きっと地獄がら抜け出せるのに相違ございません。
Dersom han klamret seg til denne tråden og klatret et eller annet sted, så var det ingen tvil om at han ville unslippe helvetet.

いや上手くゆくと極楽へ入ることさえもできましょう。
Nei, dersom han gjorde det bra, så ville han kansje komme inn i paradis.

そうすれば、もう針の山へ追いあげられることもなくなれば、血の池にしずめられることもあるはずはずございません。
Dersom han kunne det, så måtte han ikke lenger klatre på nålefjellet, og heller ikke synke i blodstjernet.

こう思いましたから健陀多は、早速その曇の糸を両手でしっかりとつかみながら、一生懸命に上へ上へとたぐりのぼりはじめました。
Etter at han hadde tenkt dette tok kandata fort ordentlig tak i edderkopptråden med begge hendene og begynte å klatre for hele livet, opp, opp.

元より大泥棒のことでございますから、こういうことには昔から、 なれきっているのでございます。
Siden han fra begynnelsen av var en stortjuv, så var dette noe som han fra gamle dager av var vant med.

しかし地獄と極楽とのあいだは、何万理となくございますから、いくらあせって見たところで、容易に上の方へはでられません。
Men siden det i mellom helvetet og paradis var mange titusen ri (1 ri ~ 4km), så kunne han uansett hvor mye han skyndet seg, lett komme seg ut dit han kikket.

ややしばらくのぼるうちに、とうとう健陀多もくたびれて、もう一たぐりも上の方へはのぼれなくなったしまいました。
Etter å ha klatret litt til, så ble til slutt også Kandata utslitt, og han klarte ikke å ta ett eneste tak oppover.

そこで仕方がらございませんから、まず一休むつもりで、糸の中途にぶら下がりながら、はるかに目の下を見下ろししました。
Siden han ikke kunne gjøre noe annet, så bestemte han seg for å ta en liten pause, og mens han hang der underveis på tråden, så senket han blikket langt nedover.

すると、一生懸命にのぼったかいがあって、さっきまで自分がいた血の池は、いまではもう闇の底にいつのまにかかくれております。
Så med det, så så han at det at han klatret for harde livet hadde hatt resultater, blodstjernet som han fram til nå hadde vært i hadde før han visste ordet av det blitt gjemt i dypets mørke.

それからあのぼんやり光っているおそろしい針の山も、足の下になってしまいました。
Og også det svakt glimtende nålefjellet var nå under føttene hans.

この分でのぼってゆけば、地獄から抜け出すのも、存外わけがないかもしれません。
Hvis han kunne fortsette å klatre som dette, så ville han kansje klare å slippe ut fra helvetet.

健陀多は両手を曇の糸にからみながら、ここへきてから何年にもだしたことのない声で、「しめた。しめた。」と笑いました。
Kandata lo ut med en stemme han ikke hadde sluppet ut på mange år siden han kom hit "Jeg klarer det! Jeg klarer det!", mens han hadde begge hendene viklet inn i tråden.

ところがふと気が付きますと、曇の糸の下の方は、数がぎりもない罪人たちが、自分ののぼった後をつけて、 まるでありの行列のように、やはり上へ上へ一心によじのぼってくるではございませんか。
Og så oppdaget han blutselig, at nedover tråden, så var talløse kjeltringer/syndere i gang med å klatre oppover tråden, akkurat som en rekke, så klatret de oppover oppover mot ham med stor iver.

健陀多はこれを見ると、驚いたのとかおそろしいのとで、しばらくはただ、馬鹿のように口を空いたまま、目ばかり動かしておりました。
Når kandata så dette, så ble han fordi han ble overasket og forferdet, en stund bare han bare stille med munnen åpen som en idiot, og bare beveget på øynene.

自分一人でさえきれそうな、この細い曇の糸が、 どうしてあれだけの人数の重み人数たえることができましょう。
Hvordan klarte denne tråden som så ut som om den ville briste under vekten av bare én person, å holde på denne mengen av folk?

もしまんいち途中できれたといたしましたら、せっかくここへまでのぼってきたこのかんじんな自分までも、元の地獄へ逆落とした人に落ちてしまわなければなりません。
Dersom den brast på midten,så ville også han som hadde jobbet så hardt for å komme hit, falle hodestups tilbake til helvetet der han kom fra.

そのことがあったら、大変でございます。
Om dette ville skje, så ville det være vanskelig.

が、そういううちにも、罪人たちは何百となく何千となく、真っ暗な血の池の底から、うようよとはい上がって、細く光っている曇の糸を、 一列になりながら、せっせとのぼって参ります。
Men, også når man sier dette, så vriglet hundrevis, tusenvis av kriminelle/syndere seg hardt oppover den svakt glimtende tynne edderkopptråden i en rekke fra blodstjernet nede i bekmørket.

今のうちにどうかしなければ、糸は真ん中から二つに切れ、落ちてしまうのに違いありません。
Det var ikke noe tvil at om at han ikke gjorde noe med hvordan det var nå, så ville tråden briste i to på midten.

そこで健陀多は大きな声をして、「こら、罪人ども。この曇の糸は俺のものだぞ。お前たちはいったい誰に聞いて、のぼってきた。降りろ。降りろ。」とわめきました。
Så Kandata ropte med sterk stemme: "Hei! kriminelle! Denna tråden er min! Dere kom bare alle som én og klatra opp! Kom dere av den! kom dere av den!"

そのとたんでございます。
Så akkurat da [skjedde det noe]

今までなんともなく買った曇の糸が、急に健陀多のぶら下がっているところから、ぷつりと音をたって切れました。
Edderkopptråden som inntill nå hadde vært helt OK brast med en revnende lyd.

ですから、健陀多もたまりません。
Ikke en gang Kandata ble reddet.

あっというまもなく風邪を切って、 こまのようにくるくるまわりながら、見る見るうちに闇の底へ、真っ逆さまに落ちてしまいました。
Så, fort falt han snurrende rundt som en snurrebass, og stupte hodestups fort ned mot mørkets dyp.

後にはただ極楽の曇の糸が、きらきらと細く光りながら、月も星もない空の途中に、短くたれているばかりでございます。
Etter på var det siden det ikke fantes måne og stjerner [i helvetet] bare den tynne korte edderkopptråden fra paradiset som skjant på himmelen.

III

お釈迦様は極楽のはす池のふちに立って、この一部始終をじっと見ていらっしゃいましたが、やがて健陀多が血の池の底へ石のようにに沈んでしまいますと、悲しそうなお顔をなさりながら、またぶらぶらお歩きになりはじめました。
Buddha sto ved bredden av paradisets lotustjern og [kunne ikke annet enn å] se på [det som skjedde] og når han så Kandata synke som en stein ned til bunnen av blodstjernet, startet han å med et trist fjes rusle.

自分ばかり地獄から抜け出そうとしたら、健陀多の無慈悲な心が、 そうしてその心相当な罰をうけて、元の地獄へ落ちてしまったのが、お釈迦様のがお目から見ると、あさましくおぼしめされたのでございましょう。
Fra Buddhas øyne kunne han nå bare se Kandata som en person som hadde prøvd å redde bare seg selv fra helvetet, hadde et nådeløst hjerte, og at han fikk en passende/rett straff, han hadde falt tilbake til helvetet han kom fra, som noe avskyelig.

しかし極楽のはす池のはすは、少し元そんなことには頓着致しません。
Men lotusblomstene i paradisets lotustjern brydde seg ikke i det hele tatt om dette.

その玉のような白い花は、お釈迦様の御御足のまわりに、ゆらゆら萼を動かして、その真ん中にある。金色のずいからは、なんともいえないよいにおいが、たえまなくあたりへあふれております。
Disse perlehvite blomstene svaiet kronbladene rundt føttene til Buddha, og fra de gullfargede pistillene i midten av dem, spredde de en utrolig god lukt over området rundt.

極楽ももう昼に近くなったのでございましょう。
La oss si at det også i paradiset nå nærmet seg formiddag.